கொல்லாமை(Not killing any living being), புலான்மறுத்தல்(Spurning meat) – திருக்குறள் – திருவள்ளுவர்

“கொல்லா நெறியே குருவருள் நெறி எனப்
பல்கால் எனக்குப் பகர்ந்த மெய்ச் சிவமே”

கொல்லாமை

குறள் பால்: அறத்துப்பால். குறள் இயல்: துறவறவியல். அதிகாரம்: கொல்லாமை.

https://www.youtube.com/watch?v=P8qSReQw08s&list=PLRPPtIjDujgtomZo7ELdJ73HeCgrcASgI&index=33

குறள் 321:

அறவினை யாதெனின் கொல்லாமை கோறல்
பிறவினை எல்லாந் தரும்.

மு.வரதராசனார் உரை:

அறமாகிய செயல் எது என்றால் ஒரு உயிரையும் கொல்லாமையாகும், கொல்லுதல் அறமல்லாத செயல்கள் எல்லாவற்றையும் விளைக்கும்.

பரிமேலழகர் உரை:

[அஃதாவது,ஐயறிவு உடையன முதல் ஓர் அறிவுடையன ஈறாய உயிர்களைச் சோர்ந்தும் கொல்லுதலைச் செய்யாமை,இதுமேற்கூறிய அறங்கள் எல்லாவற்றினும் சிறப்புடைத்தாய்க்கூறாத அறங்களையும் அகப்படுத்து நிற்றலின், இறுதிக்கண்வைக்கப்பட்டது.]

(அறவினை யாது எனின் கொல்லாமை – அறங்களெல்லாம் ஆகிய செய்கை யாது என்று வினவின், அஃது ஓர் உயிரையும் கொல்லாமையாம், கோறல் பிற வினை எல்லாம் தரும் – அவற்றைக் கொல்லுதல் பாவச்செய்கைகள் எல்லாவற்றையும் தானே தரும் ஆதலான். (அறம் – சாதியொருமை. விலக்கியது ஒழிதலும் அறஞ்செய்தலாம் ஆகலின், கொல்லாமையை அறவினை என்றார். ஈண்டுப் பிறவினை என்றது அவற்றின் விளைவை. கொலைப்பாவம் விளைக்கும் துன்பம் ஏனைப் பாவங்களெல்லாம் கூடியும் விளைக்க மாட்டா என்பதாம். கொல்லாமை தானே பிற அறங்கள் எல்லாவற்றின் பயனையும் தரும் என்று மேற்கோள் கூறி, அதற்கு ஏது எதிர்மறை முகத்தால் கூறியவாறாயிற்று.).

Translation:

What is the work of virtue? ‘Not to kill’;
For ‘killing’ leads to every work of ill.

Explanation:

Never to destroy life is the sum of all virtuous conduct. The destruction of life leads to every evil.


குறள் 322:

பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
தொகுத்தவற்றுள் எல்லாந் தலை.

மு.வரதராசனார் உரை:

கிடைத்ததைப் பகுந்து கொடுத்துத் தானும் உண்டு பல உயிர்களையும் காப்பாற்றுதல் அறநூலார் தொகுத்த அறங்கள் எல்லாவற்றிலும் தலையான அறமாகும்.

பரிமேலழகர் உரை:

பகுத்து உண்டு பல் உயிர் ஓம்புதல் – உண்பதனைப் பசித்த உயிர்கட்குப் பகுத்துக் கொடுத்து உண்டு ஐவகை உயிர்களையும் ஓம்புதல், நூலோர் தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை -அறநூலை உடையார் துறந்தார்க்குத் தொகுத்த அறங்கள் எல்லாவற்றினும் தலையாய அறம். (‘பல்லுயிரும்’ என்னும் முற்று உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது. ஓம்புதல்: சோர்ந்தும் கொலை வாராமல் குறிக்கொண்டு காத்தல். அதற்குப் பகுத்து உண்டல் இன்றியமையா உறுப்பு ஆகலின் அச்சிறப்புத் தோன்ற அதனை இறந்தகால வினையெச்சத்தால் கூறினார். எல்லா நூல்களிலும் நல்லன எடுத்து எல்லார்க்கும் பொதுபடக் கூறுதல் இவர்க்கு இயல்பு ஆகலின், ஈண்டும் பொதுப்பட ‘நூலோர்’ என்றும் அவர் எல்லார்க்கும் ஒப்ப முடிதலான் ‘இது தலையாய அறம்’ என்றும் கூறினார்.).

Translation:

Let those that need partake your meal; guard every-thing that lives;
This the chief and sum of lore that hoarded wisdom gives.

Explanation:

The chief of all (the virtues) which authors have summed up, is the partaking of food that has been shared with others, and the preservation of the mainfold life of other creatures.


குறள் 323:

ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை மற்றதன்
பின்சாரப் பொய்யாமை நன்று.

மு.வரதராசனார் உரை:

இணையில்லாத ஓர் அறமாகக் கொல்லாமை நல்லது, அதற்கு அடுத்த நிலையில் கூறத்தக்கதாகப் பொய்யாமை நல்லது.

பரிமேலழகர் உரை:

ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை – நூலோர் தொகுத்த அறங்களுள் தன்னோடு இணையொப்பதின்றித் தானேயாக நல்லது கொல்லாமை; பொய்யாமை அதன் பின்சார நன்று – அஃது ஒழிந்தால் பொய்யாமை அதன் பின்னே நிற்க நன்று. ‘(‘நூலோர் தொகுத்த அறங்களுள்’ என்பது அதிகாரத்தான் வந்தது. அதிகாரம் கொல்லாமையாயினும் , மேல் பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் எனவும், யாம் மெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனவும் கூறினார் ஆகலின் இரண்டு அறத்துள்ளும் யாது சிறந்தது என்று ஐயம் நிகழுமன்றே; அது நிகழாமையாற்பொருட்டு, ஈண்டு அதன் பின்சாரப் பொய்யாமை நன்று என்றார். முன் கூறியதில் பின் கூறியது வலியுடைத்து ஆகலின், அதனைப் பின்சார நன்று என்றது, நன்மை பயக்கும்வழிப் பொய்யும் மெய்யாயும், தீமை பயக்கும்வழி மெய்யும் பொய்யாயும் இதனைப் பற்ற அது திரிந்துவருதலான் என உணர்க. இவை மூன்று பாட்டானும், இவ்வறத்தினது சிறப்புக் கூறப்பட்டது.).

Translation:

Alone, first of goods things, is ‘not to slay’;
The second is, no untrue word to say.

Explanation:

Not to destroy life is an incomparably (great) good next to it in goodness ranks freedom from falsehood.


குறள் 324:

நல்லாறு எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்
கொல்லாமை சூழும் நெறி.

மு.வரதராசனார் உரை:

நல்ல வழி என்று அறநூல்களால் சொல்லப்படுவது எது என்றால், எந்த உயிரையும் கொல்லாத அறத்தைப் போற்றும் நெறியாகும்.

பரிமேலழகர் உரை:

நல் ஆறு எனப்படுவது யாது எனின் – மேற்கதி வீடு பேறுகட்கு நல்ல நெறி என்று சொல்லப்படுவது யாது என்று வினவின், யாது ஒன்றும் கொல்லாமை சூழும் நெறி – அஃது யாதோர் உயிரையும் கொல்லாமை ஆகிய அறத்தினைக் காக்கக் கருதும் நெறி. (‘யாது ஒன்றும்’ என்றது, ஓரறிவுயிரையும் அகப்படுத்தற்கு. காத்தல்: வழுவாமல் காத்தல். இதனான் இவ்வறத்தினை உடையதே நல்நெறி என்பது கூறப்பட்டது.).

Translation:

You ask, What is the good and perfect way?
‘Tis path of him who studies nought to slay.

Explanation:

Good path is that which considers how it may avoid killing any creature.


குறள் 325:

நிலைஅஞ்சி நீத்தாருள் எல்லாம் கொலைஅஞ்சிக்
கொல்லாமை சூழ்வான் தலை.

மு.வரதராசனார் உரை:

வாழ்க்கையின் தன்மையைக்கண்டு அஞ்சித் துறந்தவர்கள் எல்லாரிலும், கொலைசெய்வதற்க்கு அஞ்சிக் கொல்லாத அறத்தைப் போற்றுகின்றவன் உயர்ந்தவன்.

பரிமேலழகர் உரை:

நிலை அஞ்சி நீத்தாருள் எல்லாம் – பிறப்பு நின்ற நிலையை அஞ்சிப் பிறவாமைப் பொருட்டு மனை வாழ்க்கையைத் துறந்தார் எல்லாருள்ளும், கொலை அஞ்சிக் கொல்லாமை சூழ்வான் தலை – கொலைப் பாவத்தை அஞ்சிக் கொல்லாமை ஆகிய அறத்தை மறவாதவன் உயர்ந்தவன். (பிறப்பு நின்ற நிலையாவது, இயங்குவ நிற்ப என்னும் இருவகைப் பிறப்பினும் இன்பம் என்பது ஒன்று இன்றி உள்ளன எல்லாம் துன்பமேயாய நிலைமை. துறவு ஒன்றே ஆயினும், சமய வேறுபாட்டால்பலவாம் ஆகலின், ‘நீத்தாருள் எல்லாம்’ என்றார்.இதனான் இவ்வறம் மறவாதவன் உயர்ச்சி கூறப்பட்டது.).

Translation:

Of those who ‘being’ dread, and all renounce, the chief are they,
Who dreading crime of slaughter, study nought to slay.

Explanation:

Of all those who, fearing the permanence of earthly births, have abandoned desire, he is the chief who, fearing (the guilt of) murder, considers how he may avoid the destruction of life.


குறள் 326:

கொல்லாமை மேற்கொண் டொழுகுவான் வாழ்நாள்மேல்
செல்லாது உயிருண்ணுங் கூற்று.

மு.வரதராசனார் உரை:

கொல்லாத அறத்தை மேற்கொண்டு நடக்கின்றவனுடைய வாழ்நாளின் மேல், உயிரைக்கொண்டு செல்லும் கூற்றுவனும் செல்லமாட்டான்.

பரிமேலழகர் உரை:

கொல்லாமை மேற்கொண்டு ஒழுகுவான் வாழ்நாள் மேல் – கொல்லாமையை விரதமாக மேற்கொண்டு ஒழுகுவானது வாழ்நாளின்மேல், உயிர் உண்ணும் கூற்றுச் செல்லாது – உயிர் உண்ணும் கூற்றுச் செல்லாது. (மிகப்பெரிய அறம் செய்தாரும் மிகப்பெரிய பாவம் செய்தாரும் முறையான் அன்றி இம்மைதன்னுள்ளே அவற்றின் பயன் அனுபவிப்பர் என்னும் அறநூல் துணிபு பற்றி, இப் பேரறம் செய்தான் தானும் கொல்லப்படான்: படானாகவே, அடியிற்கட்டிய வாழ்நாள் இடையூறின்றி எய்தும் என்பார் வாழ்நாள்மேல் கூற்றுச் செல்லாது, என்றார். செல்லாதாகவே, காலம் நீட்டிக்கும்; நீட்டித்தால் ஞானம் பிறந்து உயிர் வீடு பெறும் என்பது கருத்து. இதனான் அவர்க்கு வரும் நன்மை கூறப்பட்டது.).

Translation:
Ev’n death that life devours, their happy days shall spare,
Who law, ‘Thou shall not kill’, uphold with reverent care.

Explanation:

Yama, the destroyer of life, will not attack the life of him, who acts under the determination of never destroying life.


குறள் 327:

தன்னுயிர் நீப்பினும் செய்யற்க தான்பிறிது
இன்னுயிர் நீக்கும் வினை.

மு.வரதராசனார் உரை:

தன் உயிர் உடம்பிலிருந்து நீங்கிச் செல்வதாக இருந்தாலும், அதைத் தடுப்பதற்காகத் தான் வேறோர் உயிரை நீக்கும் செயலைச் செய்யக்கூடாது.

பரிமேலழகர் உரை:

தன் உயிர் நீப்பினும் – அது செய்யாவழித் தன்னுயிர் உடம்பின் நீங்கிப் போமாயினும்: தான் பிறிது இன் உயிர் நீக்கும் வினை செய்யற்க – தான் பிறிதோர் இன்னுயிரை அதன் உடம்பின் நீக்கும் தொழிலைச் செய்யற்க. (‘தன்னை அது கொல்லினும் தான் அதனைக் கொல்லற்க’ என்றது, பாவம் கொலையுண்டவழித் தேய்தலும், கொன்ற வழி வளர்தலும் நோக்கி. இனி ‘தன் உயிர் நீப்பினும்’ என்றதற்குச் ‘சாந்தியாகச் செய்யாதவழித் தன்னுயிர் போமாயினும்’ என்று உரைப்பாரும் உளர். பிறர் செய்தலும் ஆகாமையின் அஃது உரையன்மை அறிக.).

Translation:

Though thine own life for that spared life the price must pay,
Take not from aught that lives gift of sweet life away.

Explanation:

Let no one do that which would destroy the life of another, although he should by so doing, lose his own life.


குறள் 328:

நன்றாகும் ஆக்கம் பெரிதெனினும் சான்றோர்க்குக்
கொன்றாகும் ஆக்கங் கடை.

மு.வரதராசனார் உரை:

கொலையால் நன்மையாக விளையும் ஆக்கம் பெரிதாக இருந்தாலும், சான்றோர்க்குக் கொலையால் வரும் ஆக்கம் மிக இழிவானதாகும்.

பரிமேலழகர் உரை:

நன்று ஆகும் ஆக்கம் பெரிது எனினும் – தேவர்பொருட்டு வேள்விக்கண் கொன்றால் இன்பம் மிகும் செல்வம் பெரிதாம் என்று இல்வாழ்வார்க்குக் கூறப்பட்டதாயினும், சான்றோர்க்கு கொன்று ஆகும் ஆக்கம் கடை – துறவான் அமைந்தார்க்கு ஓர் உயிரைக் கொல்ல வரும் செல்வம் கடை. (இன்பம் மிகும் செல்வமாவது, தாமும் தேவராய்த் துறக்கத்துச் சென்று எய்தும் செல்வம். அது சிறிதாகலானும். பின்னும் பிறத்தற்கு ஏதுவாகலானும், வீடாகிய ஈறு இல் இன்பம் எய்துவார்க்குக் ‘கடை’ எனப்பட்டது. துறக்கம் எய்துவார்க்கு ஆம் ஆயினும், வீடு எய்துவார்க்குக் ஆகாது என்றமையின், விதிவிலக்குகள் தம்முள் மலையாமை விளக்கியவாறாயிற்று. இஃது இல்லறம் அன்மைக்குக் காரணம். இவை இரண்டு பாட்டானும் கொலையது குற்றம் கூறப்பட்டது.).

Translation:

Though great the gain of good should seem, the wise
Will any gain by slaughter won despise.

Explanation:

The advantage which might flow from destroying life in sacrifice, is dishonorable to the wise (who renounced the world), even although it should be said to be productive of great good.


குறள் 329:

கொலைவினைய ராகிய மாக்கள் புலைவினையர்
புன்மை தெரிவா ரகத்து.

மு.வரதராசனார் உரை:

கொலைத்தொழிலினராகிய மக்கள் அதன் இழிவை ஆராய்ந்தவரிடத்தில் புலைத்தொழிலுடையவராய்த் தாழ்ந்து தோன்றுவர்.

பரிமேலழகர் உரை:

கொலை வினையர் ஆகிய மாக்கள் – கொலைத் தொழிலையுடையராகிய மாந்தர், புன்மை தெரிவார் அகத்துப் புலைவினையர் – அத்தொழிலின் கீழ்மையை அறியாத நெஞ்சத்தராயினும், அறிவார் நெஞ்சத்துப் புலைத் தொழிலினர். (கொலை வினையர் என்றதனான், வேள்விக் கண் கொலையன்மை அறிக. ‘புலை வினையர்’ என்றது தொழிலால் புலையர் என்றவாறு. இம்மைக்கண் கீழ்மை எய்துவர் என்பதாம்.).

Translation:

Whose trade is ‘killing’, always vile they show,
To minds of them who what is vileness know.

Explanation:
Men who destroy life are base men, in the estimation of those who know the nature of meanness.


குறள் 330:

உயிர்உடம்பின் நீக்கியார் என்ப செயிர்உடம்பின்
செல்லாத்தீ வாழ்க்கை யவர்.

மு.வரதராசனார் உரை:

நோய் மிகுந்த உடம்புடன் வறுமையான தீய வாழ்க்கை உடையவர், முன்பு கொலை பல செய்து உயிர்களை உடம்புகளில் இருந்து நீக்கினவர் என்று அறிஞர் கூறுவர்.

பரிமேலழகர் உரை:

செயிர் உடம்பின் செல்லாத் தீ வாழ்க்கையவர் – நோக்கலாகா நோய் உடம்புடனே வறுமை கூர்ந்த இழிதொழில் வாழ்க்கையினை உடையாரை, உயிர் உடம்பின் நீக்கியார் என்ப – இவர் முற்பிறப்பின் கண் உயிர்களை அவை நின்ற உடம்பினின்றும் நீக்கினவர் என்று சொல்லுவர் வினை விளைவுகளை அறிந்தோர். (செல்லா வாழ்க்கை தீ வாழ்க்கை எனக் கூட்டுக. செயிர் உடம்பினராதல், அக்கே போல் அங்கை யொழிய விரல் அழுகித் – துக்கத் தொழுநோய் எழுபவே (நாலடி 123) என்பதனாலும் அறிக. மறுமைக் கண் இவையும் எய்துவர் என்பதாம். இவை இரண்டு பாட்டானும் கொல்வார்க்கு வரும் தீங்கு கூறப்பட்டது. அருள் உடைமை முதல் கொல்லாமை ஈறாகச் சொல்லப்பட்ட இவற்றுள்ளே சொல்லப்படாத விரதங்களும் அடங்கும்; அஃது அறிந்து அடக்கிக்கொள்க. ஈண்டு உரைப்பின் பெருகும்.).

Translation:

Who lead a loathed life in bodies sorely pained,
Are men, the wise declare, by guilt of slaughter stained.

Explanation:

(The wise) will say that men of diseased bodies, who live in degradation and in poverty, are those who separated the life from the body of animals (in a former birth).

புலான்மறுத்தல்(Spurning meat)

குறள் பால்: அறத்துப்பால். குறள் இயல்: துறவறவியல். அதிகாரம்: புலான்மறுத்தல்.

https://www.youtube.com/watch?v=zP5appENPLc&list=PLRPPtIjDujgtomZo7ELdJ73HeCgrcASgI&index=26


குறள் 251:

தன்னூன் பெருக்கற்குத் தான்பிறிது ஊனுண்பான்
எங்ஙனம் ஆளும் அருள்.

மு.வரதராசனார் உரை:

தன் உடம்பைப் பெருக்கச் செய்வதற்காகத் தான் மற்றோர் உயிரின் உடம்பைத் தின்கின்றவன் எவ்வாறு அருளுடையவனாக இருக்க முடியும்?.

பரிமேலழகர் உரை:

[அஃதாவது, ஊன் உண்டலை ஒழிதல். கொலைப்பாவத்தைப் பின்னும் உளது ஆக்கலின் அதற்குக் காரணம் ஆதலையும் முன்னும் அதனான் வருதலின் அதன் காரியம் ஆதலையும் ஒருங்குடையதாய ஊன் உண்டல் அருளுடையார்க்கு இயைவதன்று. ஆகலின் அதனை விலக்குதற்கு இஃது அருள் உடைமையின் பின் வைக்கப்பட்டது.)

தன் ஊன் பெருக்கற்குத் தான் பிறிது ஊன் உண்பான் – தன் உடம்பை வீக்குதற் பொருட்டுத் தான் பிறிதோர் உயிரின் உடம்பைத் தின்பவன், எங்ஙனம் ஆளும் அருள் – எவ்வகையான் நடத்தும் அருளினை? (பயன் இலாத ஊன் பெருக்கலைப் பயன் எனக்கருதி இக்கொடுமை செய்வானே அறிவிலாத கொடியோன் என்றவாறு ஆயிற்று. ‘எங்ஙனம் ஆளும் அருள்’ என்பது, ஆளான் என்பது பயப்ப நின்ற இகழ்ச்சிக் குறிப்பு.).

Translation:

How can the wont of ‘kindly grace’ to him be known,
Who other creatures’ flesh consumes to feed his own?.

Explanation:

How can he be possessed of kindness, who to increase his own flesh, eats the flesh of other creatures.


குறள் 252:

பொருளாட்சி போற்றாதார்க்கு இல்லை அருளாட்சி
ஆங்கில்லை ஊன்தின் பவர்க்கு.

மு.வரதராசனார் உரை:

பொருளுடையவராக இருக்கும் சிறப்பு அப்பொருளை வைத்துக் காப்பாற்றாதவர்க்கு இல்லை, அருளுடையவராக இருக்கும் சிறப்பு புலால் தின்பவர்க்கு இல்லை.

பரிமேலழகர் உரை:

பொருள் ஆட்சி போற்றாதார்க்கு இல்லை – பொருளால் பயன் கோடல் அதனைப் பாதுகாவாதார்க்கு இல்லை, ஆங்கு அருள் ஆட்சி ஊன் தின்பவர்களுக்கு இல்லை – அது போல அருளால் பயன் கோடல் ஊன் தின்பவர்களுக்கு இல்லை. (பொருட்பயன் இழத்தற்குக் காரணம் காவாமை போல, அருட்பயன் இழத்தற்கு ஊன் தின்னல் காரணம் என்பதாயிற்று. ஊன் தின்றாராயினும் உயிர்கட்கு ஒரு தீங்கும் நினையாதார்க்கு அருள் ஆள்தற்கு இழுக்கு இல்லை என்பாரை மறுத்து, அஃது உண்டு என்பது இவை இரண்டு பாட்டானும் கூறப்பட்டது.).

Translation:

No use of wealth have they who guard not their estate;
No use of grace have they with flesh who hunger sate.

Explanation:

As those possess no property who do not take care of it, so those possess no kindness who feed on flesh.


குறள் 253:

படைகொண்டார் நெஞ்சம்போல் நன்னூக்காது ஒன்றன்
உடல்சுவை உண்டார் மனம்.

மு.வரதராசனார் உரை:

ஓர் உயிரின் உடம்பைச் சுவையாக உண்டவரின் மனம் கொலைக்கருவியைக் கையில் கொண்டவரின் நெஞ்சம் போல் நன்மையாகி அருளைப் போற்றாது.

பரிமேலழகர் உரை:

படை கொண்டார் நெஞ்சம் போல் – கொலைக் கருவியை தம் கையில் கொண்டவர் மனம் அதனால் செய்யும் கொலையையே நோக்குவதல்லது அருளை நோக்காதவாறு போல, ஒன்றன் உடல் சுவை உண்டார் மனம் நன்று ஊக்காது – பிறி்தோர் உயிரின் உடலைச் சுவைபட உண்டவர் மனம் அவ்வூனையே நோக்குவது அல்லது அருளை நோக்காது. (சுவைபட உண்டல், காயங்களான் இனிய சுவைத்து ஆக்கி உண்டல். இதனான் ஊன் தின்றார் மனம் தீங்கு நினைத்தல் உவம அளவையால் சாதித்து, மேலது வலியுறுத்தப்பட்டது.).

Translation:

Like heart of them that murderous weapons bear, his mind,
Who eats of savory meat, no joy in good can find.

Explanation:

Like the (murderous) mind of him who carries a weapon (in his hand), the mind of him who feasts with pleasure on the body of another (creature), has no regard for goodness.


குறள் 254:

அருளல்ல தியாதெனிற் கொல்லாமை கோறல்
பொருளல்ல தவ்வூன் தினல்.

மு.வரதராசனார் உரை:

அருள் எது என்றால் ஓர் உயிரையும் கொல்லாமலிருத்தல் அருளல்லாது எது என்றால் உயிர்களைக்கொள்ளுதல் அதன் உடம்பைத் தின்னுதல் அறம் அல்லாதது.

பரிமேலழகர் உரை:

அருள் யாது எனின் கொல்லாமை – அருள் யாது எனின், கொல்லாமை : அல்லது (யாதெனின்) கோறல் – அருள் அல்லது யாது எனின் கோறல்: அவ்வூன் தினல் பொருள் அல்லது – ஆகலான் அக்கோறலான் வந்த ஊனைத் தின்கை பாவம். (உபசாரவழக்கால் ‘கொல்லாமை, கோறல்’ ஆகிய காரியங்களை ‘அருள் அல்லது’ எனக் காரணங்கள் ஆக்கியும் ‘ஊன் தின்கை’ ஆகிய காரணத்தைப் ‘பாவம்’ எனக் காரிய மாக்கியும் கூறினார். அருளல்லது – கொடுமை. சிறப்புப்பற்றி அறமும் பொருள் எனப்படுதலின், பாவம் பொருள் அல்லது எனப்பட்டது. ‘கோறல்’ என முன் நின்றமையின் ‘அவ்வூன்’ என்றார். இனி இதனை இவ்வாறன்றி ‘அருளல்லது’ என்பதனை ஒன்றாக்கிக், ‘கொல்லாமை கோறல்’ என்பதற்குக் ‘கொல்லாமை என்னும் விரதத்தை அழித்தல்’ என்று உரைப்பாரும் உளர்.).

Translation:

‘What’s grace, or lack of grace’? ‘To kill’ is this, that ‘not to kill’;
To eat dead flesh can never worthy end fulfil.

Explanation:

If it be asked what is kindness and what its opposite, the answer would be preservation and destruction of life; and therefore it is not right to feed on the flesh (obtained by taking away life).


குறள் 255:

உண்ணாமை உள்ளது உயிர்நிலை ஊனுண்ண
அண்ணாத்தல் செய்யாது அளறு.

மு.வரதராசனார் உரை:

உயிர்கள் உடம்பு பெற்று வாழும் நிலைமை, ஊன் உண்ணாதிருத்தலை அடிப்படையாகக் கொண்டது ஊன் உண்டால் நரகம் அவனை வெளிவிடாது.

பரிமேலழகர் உரை:

உயிர் நிலை உண்ணாமை உள்ளது – ஒருசார் உயிர் உடம்பின் கண்ணே நிற்றல் ஊன் உண்ணாமை என்கின்ற அறத்தின் கண்ணது; உண்ண அளறு அண்ணாத்தல் செய்யாது – ஆகலான், அந்நிலை குலைய ஒருவன் அதனை உண்ணுமாயின், அவனை விழுங்கிய நிரயம் பின் உமிழ்வதற்கு அங்காவாது. (உண்ணப்படும் விலங்குகள் அதனால் தேய்ந்து சிலவாக, ஏனைய பலவாய் வருதலின், ‘உண்ணாமை உள்ளது உயிர்நிலை’ என்றார். ‘உண்ணின் என்பது உண்ண’ எனத்திரிந்து நின்றது. ஊன் உண்டவன் அப்பாவத்தான் நெடுங்காலம் நிரயத்துள் அழுந்தும் என்பதாம். கொலைப் பாவம் கொன்றார்்மேல் நிற்றலின், பின் ஊன் உண்பார்க்குப் பாவம் இல்லை என்பாரை மறுத்து, அஃது உண்டு என்பது இவ்விரண்டு பாட்டானும் கூறப்பட்டது.).

Translation:

If flesh you eat not, life’s abodes unharmed remain;
Who eats, hell swallows him, and renders not again.

Explanation:

Not to eat flesh contributes to the continuance of life; therefore if a man eat flesh, hell will not open its mouth (to let him escape out, after he has once fallen in).


குறள் 256:

தினற்பொருட்டால் கொல்லாது உலகெனின் யாரும்
விலைப்பொருட்டால் ஊன்றருவா ரில்.

மு.வரதராசனார் உரை:

புலால் தின்னும் பொருட்டு உலகத்தார் உயிர்களைக் கொல்லா திருப்பாரானால், விலையின் பொருட்டு ஊன் விற்பவர் இல்லாமல் போவார்.

பரிமேலழகர் உரை:

தினற்பொருட்டால் உலகு கொல்லாது எனின் – பேதைமை காரணமாக அல்லது, ஊன் தின்கை காரணமாக உலகம் கொல்லாதாயின், விலைப்பொருட்டு ஊன் தருவார் யாரும் இல் – பொருள் காரணமாக ஊன் விற்பார் யாவரும் இல்லை. (‘உலகு’ என்பது ஈண்டு உயிர்ப்பன்மை மேல் நின்றது. பின் நிகழும் தின்கை முன் நிகழும் கொலைக்குக் காரணம் ஆகாமையின், ‘தின்பார்க்குக் காரணத்தான் வரும் பாவம் இல்லை’ என்ற வாதியை நோக்கி அருத்தாபத்தி அளவையால் காரணமாதல் சாதித்தலின், இதனான் மேலது வலியுறுத்தப்பட்டது.).

Translation:

‘We eat the slain,’ you say, by us no living creatures die;
Who’d kill and sell, I pray, if none came there the flesh to buy?.

Explanation:

If the world does not destroy life for the purpose of eating, then no one would sell flesh for the sake of money.


குறள் 257:

உண்ணாமை வேண்டும் புலாஅல் பிறிதொன்றன்
புண்ணது உணர்வார்ப் பெறின்.

மு.வரதராசனார் உரை:

புலால் உண்ணாமலிருக்க வேண்டும், ஆராய்ந்து அறிவாரைப் பெற்றால், அப் புலால் வேறோர் உயிரின் புண் என்பதை உணரலாம்.

பரிமேலழகர் உரை:

புலால் பிறிதொன்றன் புண் – புலாலாவது பிறிதோர் உடம்பின் புண், அது உணர்வார்ப் பெறின் உண்ணாமை வேண்டும் – அது தூய்து அன்மை அறிவாரைப் பெறின் அதனை உண்ணாதொழியல் வேண்டும். (‘அஃது’ என்னல் வேண்டும் ஆய்தம் விகாரத்தால்தொக்கது. அம்மெய்ம்மை உணராமையின், அதனை உண்கின்றார் என்பதாம். பொருந்தும் ஆற்றானும் புலால் உண்டல் இழிந்தது என்பது இதனான் கூறப்பட்டது.).

Translation:

With other beings’ ulcerous wounds their hunger they appease;
If this they felt, desire to eat must surely cease.

Explanation:

If men should come to know that flesh is nothing but the unclean ulcer of a body, let them abstain from eating it.


குறள் 258:

செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார் உண்ணார்
உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன்.

மு.வரதராசனார் உரை:
குற்றத்திலிருந்து நீங்கிய அறிவை உடையவர், ஒர் உயிரினிடத்திலிருந்து பிரிந்து வந்த ஊனை உண்ணமாட்டார்.

பரிமேலழகர் உரை:
செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார் – மயக்கம் ஆகிய குற்றத்தின் நீங்கிய அறிவினையுடையார், உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன் உண்ணார் – ஓர் உயிரின் நீங்கி வந்த ஊனை உண்ணார். ( ‘தலைப்பிரிவு’ என்பது ஒரு சொல். பிணம் என ஊனின் மெய்ம்மை தாமே உணர்தலின், ‘உண்ணார்’ என்றார்.).

Translation:

Whose souls the vision pure and passionless perceive,
Eat not the bodies men of life bereave.

Explanation:

The wise, who have freed themselves from mental delusion, will not eat the flesh which has been severed from an animal.


குறள் 259:

அவிசொரிந் தாயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்
உயிர்செகுத் துண்ணாமை நன்று.

மு.வரதராசனார் உரை:

நெய் முதலியப் பொருள்களைத் தீயில் சொரிந்து ஆயிரம் வேள்விகள் செய்தலை விட ஒன்றன் உயிரைக்கொன்று உடம்பைத் தின்னாதிருத்தல் நல்லது.

பரிமேலழகர் உரை:

அவி சொரிந்து ஆயிரம் வேட்டலின் – தீயின்கண் நெய் முதலிய அவிகளைச் சொரிந்து ஆயிரம் வேள்வி வேட்டலினும், ஒன்றன்உயிர் செகுத்து உண்ணாமை நன்று – ஒரு விலங்கின் உயிரைப் போக்கி அது நின்ற ஊனை உண்ணாமை நன்று. (அவ்வேள்விகளான் வரும் பயனினும் இவ்விரதத்தான் வரும் பயனே பெரிது என்பதாம்.).

Translation:

Than thousand rich oblations, with libations rare,
Better the flesh of slaughtered beings not to share.

Explanation:

Not to kill and eat (the flesh of) an animal, is better than the pouring forth of ghee etc., in a thousand sacrifices.


குறள் 260:

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி
எல்லா உயிருந் தொழும்.

மு.வரதராசனார் உரை:

ஓருயிரையும் கொல்லாமல் புலால் உண்ணாமல் வாழ்கின்றவனை உலகத்தில் உள்ள எல்லா உயிர்களும் கைகூப்பி வணங்கும்.

பரிமேலழகர் உரை:

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானை – ஓர் உயிரையும் கொல்லாதவனுமாய்ப் புலாலையும் உண்ணாதவனை, எல்லா உயிரும் கைகூப்பித் தொழும் – எல்லா உயிரும் கை குவித்துத் தொழும். (இவ்விரண்டு அறமும் ஒருங்கு உடையார்க்கு அல்லது ஒன்றே உடையார்க்கு அதனால் பயன் இல்லை ஆகலின், கொல்லாமையும் உடன் கூறினார். இப்பேரருள் உடையான் மறுமைக்கண் தேவரின் மிக்கான் ஆம் என அப் பயனது பெருமை கூறியவாறு. இவை மூன்று பாட்டானும் ஊன் உண்ணாமையது உயர்ச்சி கூறப்பட்டது.).

Translation:

Who slays nought,- flesh rejects- his feet before
All living things with clasped hands adore.

Explanation:

All creatures will join their hands together, and worship him who has never taken away life, nor eaten flesh.

திருவருட்பா

http://search.thiruarutpa.org/search?q=%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%88

http://search.thiruarutpa.org/search?q=%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%88

#6-035 ஆறாம் திருமுறை / அபயம் இடுதல்

கொடியேன் பிழைநீ குறியேல் அபயம்

கொலைதீர் நெறிஎன் குருவே அபயம்

முடியேன் பிறவேன் எனநின் அடியே

முயல்வேன் செயல்வே றறியேன் அபயம்

படியே அறியும் படியே வருவாய்

பதியே கதியே பரமே அபயம்

அடியேன் இனிஓர் இறையும் தரியேன்

அரசே அருள்வாய் அபயம் அபயம்.

#6-037 ஆறாம் திருமுறை / அருள்விளக்க மாலை

மலைவறியாப் பெருஞ்சோதி வச்சிரமா மலையே

மாணிக்க மணிப்பொருப்பே மரகதப்பேர் வரையே

விலைஅறியா உயர்ஆணிப் பெருமுத்துத் திரளே

விண்ணவரும் நண்ணரும்ஓர் மெய்ப்பொருளின் விளைவே

கொலைஅறியாக் குணத்தோர்தங் கூட்டுறவே அருட்செங்

கோல்நடத்து கின்றதனிக் கோவேமெய் அறிவால்

நிலைஅறிந்தோர் போற்றுமணி மன்றில்நடத் தரசே நின்னடிப்பொன் மலர்களுக்கென் நெடுஞ்சொல்அணிந் தருளே

#6-037 ஆறாம் திருமுறை / அருள்விளக்க மாலை

கொலைபுரிவார் தவிரமற்றை எல்லாரும் நினது

குலத்தாரே நீஎனது குலத்துமுதல் மகனே

மலைவறவே சுத்தசிவ சமரசசன் மார்க்கம்

வளரவளர்ந் திருக்கஎன வாழ்த்தியஎன் குருவே

நிலைவிழைவார் தமைக்காக்கும் நித்தியனே எல்லா

நிலையும்விளங் குறஅருளில் நிறுத்தியசிற் குணனே

புலையறியாப் பெருந்தவர்கள் போற்றமணிப் பொதுவில்

புனிதநடத் தரசேஎன் புகலும்அணிந் தருளே.

6-037 ஆறாம் திருமுறை / அருள்விளக்க மாலை

உயிர்க்கொலையும் புலைப்பொசிப்பும் உடையவர்கள் எல்லாம்

உறவினத்தார் அல்லர்அவர் புறஇனத்தார் அவர்க்குப்

பயிர்ப்புறும்ஓர் பசிதவிர்த்தல் மாத்திரமே புரிக

பரிந்துமற்றைப் பண்புரையேல் நண்புதவேல் இங்கே

நயப்புறுசன் மார்க்கம்அவர் அடையளவும் இதுதான்

நம்ஆணை என்றெனக்கு நவின்றஅருள் இறையே

மயர்ப்பறுமெய்த்284 தவர்போற்றப் பொதுவில்நடம் புரியும்

மாநடத்தென் அரசேஎன் மாலைஅணிந் தருளே.

6-043 ஆறாம் திருமுறை / இறை திருக்காட்சி

புலைகொலை தவிர்த்த நெறியிலே என்னைப்

புணர்த்திய புனிதனை எல்லா

நிலைகளும் காட்டி அருட்பெரு நிலையில்

நிறுத்திய நிமலனை எனக்கு

மலைவறத் தெளிந்த அமுதளித் தழியா

வாழ்க்கையில் வாழவைத் தவனைத்

தலைவனை ஈன்ற தாயைஎன் உரிமைத்

தந்தையைக் கண்டுகொண் டேனே.

6-037 ஆறாம் திருமுறை / அருள்விளக்க மாலை

வன்புடையார் கொலைகண்டு புலைஉண்பார் சிறிதும்

மரபினர்அன் றாதலினால் வகுத்தஅவர் அளவில்

அன்புடைய என்மகனே பசிதவிர்த்தல் புரிக

அன்றிஅருட் செயல்ஒன்றும் செயத்துணியேல் என்றே

இன்புறஎன் தனக்கிசைத்த என்குருவே எனைத்தான்

ஈன்றதனித் தந்தையே தாயேஎன் இறையே

துன்பறுமெய்த் தவர்சூழ்ந்து போற்றதிருப் பொதுவில்

தூயநடத் தரசேஎன் சொல்லும்அணிந் தருளே.

Leave a Reply